Өлең, жыр, ақындар

Қанатын қағып күн өтер

  • 24.09.2021
  • 0
  • 0
  • 780
Кірпігі күннің талғанда,
Сүйенер сеңгір тауларға.
Маужырап барып батады,
Үмітін артып таңдарға.
Мәңгілік зырлап дөңгелер,
Айналып ертең ол келер:
Мұңлы ма, мұңсыз әндетіп,
Жер-бесік тынбай тербелер.
Мәңгілік зырлап дөңгелер,
Айналып ертең ол келер.
Бұзылған дүние жөнделер,
Қамыққан көңіл емделер.
Тірлікті күн ғой топшылар,
Жазылмас жара жоқ шығар.
Жайратып жасын кетсе де,
Көгерер қайта көк шынар.
Әрқашан болып дегені,
Әлемді жалғыз өбеді.
Махаббат, арман, үмітті
Арқалап ұшып келеді.
Қанатын қағып күн өтер,
Тірлікті үзбей түлетер.
Жамандық түнін жүдетер,
Жақсылық таңын үдетер...
Келеді дәйім айналып,
Қуаныш, кейде қайғы алып.
Кірпіктей – күннің нұрына,
Үзілместей боп байланып,
Тұрсақ-ау мәңгі айналып!..

1980



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тыраң асар

  • 0
  • 0

Мына тұстан атойлап, ана тұстан,
Бір-бірімен қазақпыз көп атысқан.
Арыстанның ойнайды аруағымен,
Тірлігіне мастанған қара тышқан.

Толық

Қасым

  • 0
  • 0

Айқастан аман шығар мыңнан бірі,
Ақындар – арпалыстың құрбандығы.
Өлеңнің қағанағы жарылған күн –
Қасымдай хас тұлпардың туған күні.

Толық

Сезім мен төзім арбасып

  • 0
  • 0

Сезім мен төзім арбасып,
Санаға салды ой бұғау.
Кетсе де жылдар алмасып,
Көкейден кетпей қойдың-ау.

Толық

Қарап көріңіз