Өлең, жыр, ақындар

Шегініс

  • 26.09.2021
  • 0
  • 0
  • 705
Қошалақ құм маңдайында Күн тұрды,
қабағында сенің жұмбақ мұң тұрды —
Сол екеуін салыстырып қарап ем,
жаным менің үркіп қалды бір түрлі.
Қошалақ тау қабағында бұлт тұрды —
біздің үйге бұлттай мұңды жұрт кірді.
Мақалдады сақалдары ауылдың —
көздің жасын кірлі жеңмен сүрттірді.
Ол бір күндер құмды өңірдің бар малын
сен бағатын секілді едің.
зарладың:
дала — шексіз,
бала — қыңыр,
мал — асау,
бәрін қосып "жетімек" деп қарғадың.
Маған, маған...
бауырында кешкі бұлттың
өз атыңды неге ғана естірттің?!
Қамқор түрлі...
қорлық түрлі, түрлі адам —
сабақ болды дей алмаймын бұл маған.
Жесірлігің бұлдасаң сен,
мен де, анам,
"жетім" дегенді естідім деп бұлданам.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Даңқтың, даудың, дақпырттың

  • 0
  • 0

Даңқтың, даудың, дақпырттың
Ық жағын алып келіп едім.
Бейне бір шөкім ақ бұлтпын,
Қуаламашы, жел, мені.

Толық

Күмән

  • 0
  • 0

Сонда сен бір сөйлеп едің нан ұстап —
мен жазылдым. Ол күн кетті алыстап.
Наныңды ұстап Мысыр бардың, Шам бардың
саған емес, нанға сеніп мен қалдым.

Толық

Байып қалдым, қиялға да жарыдым...

  • 0
  • 1

Байып қалдым, қиялға да жарыдым,
бәрібір сол тарқамады бір құмар.
Біреу менің, мен біреудің жарымын –
Не жөнім бар мұны сізге сыр қылар?

Толық

Қарап көріңіз