Өлең, жыр, ақындар

Ода

  • 26.09.2021
  • 0
  • 0
  • 838
Заман — жақсы ертек бір,
ертек жазам мен де енді:
правосын еркектің
әйелдермен теңгерді.
Бос орынға жүр өтпей,
арыз айтып, жыр ғылып,
әйелінен, күректей
сөгіс алған бір жігіт.
Байқа, ойбай, құрысын,
әйел деген тілді жұрт.
Бөріктінің мұңы үшін
алма үйінді бүлдіріп.
Әйел — ерді малданды,
таңдап жүріп шалды алды.
Әйел киді шалбарды,
шал да киді шалбарды.
Ақыл қашты, тұр, ұста,
ақылсыз да ол киелі:
Жүкті әйел жүр жұмыста,
декретте — күйеуі.
Мезгілдің мол жүгі тым —
ауырсынба, қой енді.
Сен алмадың, жігітім,
Заман алды әйелді.
Ал, жасырдым тезірек,
ұзап кетер сыр тағы;
ана жақтан "өзі" кеп
сезіп қойса — құртады.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Желтоқсан

  • 0
  • 0

Жапырақтың сарысы, қызылдары
қызыл-сары дыбыс боп ызыңдады.
Ербеңдейді не біліп бұта басы? —
жұтамашы, табиғат, жұтамашы.

Толық

Март

  • 0
  • 0

Шәйі етегі сусырап аулада жүр Күншуақ,
Суырады көк сабақ әр жерді бір шымшылап.
Сары қаншық қыңсылап, қашқан болып арланнан,
Қапқан болып шаңқ етіп,

Толық

Менің әжем

  • 0
  • 1

...Міне, міне менің әжем қазан асып от қойды,
Онда тағам аз ба, көп пе – ешкім оны сөкпейді.
Жалғыз-ақ тек: «асқа қара» – деген сөзге жұрт ұйып
Жата кетер құсжастықты шынтағымен бір түйіп.

Толық

Қарап көріңіз