Өлең, жыр, ақындар

Қорағаты өзені

Қорағаты өзені, ойыма көп түседі,
Балық аулап, балалар айдынында жүзеді.
Қыз-келіншек жиналып кір жуатын,
Қандай қызық ұмытылмас кез еді.

"Сенің келіп жағаңнан
Анам талай су алған.
Сенің келіп жағаңа
Әкем атын суарған" ,
Еске аламын сағынышпен
Анам талай әндеткен.

Енді міне кез келді,
Еске алатын сол кезді.
Қайта-қайта қайталап,
Айта бергім келеді.

Қорағаты өзені, көңілімді бөледі,
Көз алдыма сағым болып келеді.
Балалықтың қимас қызық сәттері,
Жағасында асыр сап, ойнаған кездерді.

Шуы мен сән кеткен,
Барлығы да заманға қарай өзгерген.
Суы да оның азайған,
Қамыс, құрақ жағаңда,
Керемет қой иісі аңқыған,
"Қош иіс " тек тән саған.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Журналист

  • 0
  • 0

Сұхбаттасам адам мен,
Тілдік қорды байытам,
Сөздеріммен дәлелдеп,
Журналист болам мен ертең.

Толық

Мен кіммін?

  • 0
  • 0

Таудай болып көрінсе де талабым,
Құстай жүйрік болса-дағы қаламым.
Мен жәй ғана көлеңкесі​ - жарымның,
Балаларға мейірімді анамын.

Толық

Міржақып Дулатов

  • 0
  • 0

Халық жауы деп, айып тағылды ғой,
Халық бірақ Дулатовты қорғады ғой.
Тарихтағы 300 беттік кітапты да,
Ең алғаш Дулатов жазды ғой!

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар