Әбіштің Шұғамен қоштасуы

Шұғажан, қош, аман бол оралғанша,
Қапыда кетіп барап, амал қанша?
Алысар арпалысып сүйген жүрек,
Түнекке мәңгі­-бақи қамалғанша.

Қайырмасы:
Қош, есен бол, Шұғажан,
Жалғыз сен бе жылаған?
Тағдыр жолы,
Тағдыр жолы бұралаң.

Көнсем де махаббаттың азабына,
Көнбеспін Қарасайдың мазағына.
Кетсем де жер түбіне оралармын,
Тосыннан кез болмасам ажалыма.

Қайырмасы.