Өлең, жыр, ақындар

Сағындырған көктем

  • 21.10.2021
  • 0
  • 0
  • 1445
Балғын гүлдей жайнап,
Бақыт жырын тойлап,
Арман нұрын аңсап құшқандай.
Бірге жүрдік нәзік
Қанаттарын жазып,
Қарлығаштар қалқып ұшқандай.

Қайырмасы:
Тұнып жатқан балдай,
Күлім қаққан таңдай,
Мына өмірге қандай
Ғашық едім бала кезімде.
Махаббатым менің,
Қалып қойды сенің,
Мөлдіреген қара көзіңде.

Сағым болып кеткен,
Сағындырған көктем,
Оралмайсың қайта біздерге.
Шөліркеген жүрек,
Шаршағанда жүдеп,
Бір өзіңнен тірек іздеуде.

Қайырмасы.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Періштенің пырағы

  • 0
  • 0

Шыныменен салса құдай көз қырын,
Құяды екен құлдарына өз нұрын.
Қайда жүрсің қоңырауың сыңғырлап,
Ай астында ойнақтаған боз құлын?

Толық

Өлең-естелік

  • 0
  • 0

Жан едің жібек мінез, майда қоңыр,
Жан аға, сенен де өтті-ау қайран өмір.
Сыздайды сыр алдырып жүрек, шіркін,
Түскенде жақсы күндер ойға небір.

Толық

О, тағдыр!

  • 0
  • 0

Жаратқанға не жазып ем мен бейбақ,
Қайда барсам, қара боран – шөлді аймақ,
Құландайын құлап едім кұдыққа,
Құрбақалар құлағымда салды ойнақ.

Толық