Елорда, сенен айналдым

Ішінде өмір - майданның
Келеді деме, қайдан мұң?!
Жарқырап қанша тұрса да,
Табады адам Айдан мін.
Халқыңа қажет болмаса,
Керегі қанша пайданың.
Аста-төк болған жұртыма -
Астана, сенен айналдым.

Жыл сайын жұртым тойлаған,
Байлыққа мұртын майлаған.
Төгіліп жатыр қайдан күй,
Ағылып жатыр қайдан ән?!
Асылын басып қойнына,
Аспанның астын жайлаған -
Астана, сенен айналдым.

Тамырын тартқан таң - нұрдан,
Азаттық үшін жан құрбан!
Есілдің екі жағынан
Салтанат,
Сауық,
Сән құрған.
Електен бәрін өткізіп,
Елімнің бағын жандырған -
Елорда, сенен айналдым.

Қилы күніңе - қиналам,
Игілігіңе иланам.
Жаныма шабыт, күй беріп,
Шапағатыңды құй маған.
Таланттарын түгендеп,
Асылдарын жинаған -
Астана, сенен айналдым.

Сарыарқа,
Сайын даламнан,
Сарқырап бұлақ - нәр алған.
Кетпейтін сыры кеудеден,
Өшпейтін нұры жанардан.
Еңсесі биік,
Ерекше,
Елорда, сенен айналдым.

Жарқырап жақұт дидары,
Халқыма бақыт сыйлады.
Ұлдары түгел ержүрек,
Қыздары түгел ибалы.
Есілге құйған құт болып,
Төсінде тұнған
Иманы - Астана, сенен айналдым!