Күн нұры жерге сен деп шашылады – Қанипа Бұғыбаева

Күн нұры жерге сен деп шашылады,
Сені ойлап қырда гүлдер ашылады.
Атыңды айғай салып айту үшін,
Теңіздің толқындары асығады...
Жүректің сұлулық боп аңсағаны
Тарайды шаштарымды таң самалы.
Дауысын таң алдында жүз құбылтып,
Бағымда бұлбұл сен деп ән салады.
Сен үшін көктен жұлдыз күлімдейді,
Сен үшін жасын бұлтты тілімдейді.
Тізіп мұң сағыныштың моншақтарын,
Кірпігім түні бойы ілінбейді.
Соқпағын сезімімнің тұманға орап,
Сені ойлап көкжиекке тұрам қарап.
Жаныма күндіз-түні маза бермей,
Кеудемде қағатындай қыран қанат.
Жыр жаздым жанарымнан жанып ұшқын,
Басылмай жүргендей өрт-жалыны іштің.
Сені ойлап оңашада мұңға батам,
Оранып сәулесіне сағыныштың...
Бағасын өмір солай асырады,
Нендей күш күннің көзін жасырады.
Талпынған әсемдікке жас жүрегім
Көрем деп сені қайдан асығады...