Өлең, жыр, ақындар

Балалық, сағынышты арман кезім

  • 06.11.2021
  • 0
  • 0
  • 937
Балалық, сағынышты арман кезім,
Болмайтын есеп, қулық, жалған сезім.
Көп қарап күн өртеген көкжиекке
Анамның жолын күтіп талған көзім.
Сырым көп, естелік қып досқа айтатын,
(Көзіме келіп жиі жас қайтатын).
Бір құшақ арқасында жусаны бар
Жұмыстан менің анам кеш қайтатын.
Тірлікте көреріне көнеді адам,
Қарбалас, ауыл іші елең-алаң.
Өртенген қимастықпен батар күннің
Шомылып шұғыласына келеді анам.
Жүрегі ана жерге сыр ақтарып,
Қайтатын отты үміттен қуатты алып.
Анашым батқан қызғылт күн орнына
Күн болып шығатұғын шуақтанып.
Өткен күн, ұстатпайтын бір сағымсың,
Анамнан басқа мені кім сағынсын.
Келгенде қырдан үйге, жұтушы едім,
Сүт иісін, көкірегінен жусан исін.
Туған ел, мен өзіңді арқаланам,
Адам боп, адалдықтан арқау алам.
Көшкенде бұл дүниеден, о дүниеге
Азаппен, анам жусан арқалаған.
Жалғанған қос жүректің көпірі едім,
Жанымды жанарымнан оқыр елім.
Күн батқан көкжиекке көп қараймын
Өртеніп сағыныштан көкірегім.
Құс жолын мәңгіліктің тартады адам,
Даладан, арман қуып, әр қаладан.
Келеді көз алдыма қайран анам,
Тағдырын жусан етіп арқалаған...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Таласпаңдар, шуылдап, таласпаңдар

  • 0
  • 0

Таласпаңдар, шуылдап, таласпаңдар,
«Бас-басыңа би болып» бал ашпаңдар.
Кеуделерің тарылып кетсе егерде,
Кеңітетін кең дала, көк аспан бар.

Толық

Өзім адам, адамсыз күн жоқ маған

  • 0
  • 0

Өзім адам, адамсыз күн жоқ маған,
Өмірімнің жүрегі онсыз соқпаған.
Сырты көктем, ішіне қыс орнатып,
Адам атын жамылғаннан сақтанам.

Толық

Отан - анам

  • 0
  • 0

Туған елім Отан анам,
Мен өзіңнен батаны алам.
Бізге сені кеткен екен,
Қанипа Бұғыбаева

Толық

Қарап көріңіз