Айтар ойым

Айтар ойым,
жазар жырым – өткендерді
қайталау,
Өткендерді ұят бізге көре тұрып, байқамау.
Жұлдыз болғым келер еді, көңілдердің көгіне –
Бұл жұлдыздың о жұлдыздан нұры кем деп
айтады-ау...
Өткен сонау өмірлерге шежіредей жол тілі,
Өзгертпейді жолдың тілін, жер астының солқылы.
Теңіз болғым келер еді, арналардан асқан бір,
Бұл теңіздің ол теңізден тентек болар толқыны.
Бойымдағы шабытым да туған жердің дауылы,
Сілкіп-қағып тыныштықты, жүретұғын дәуірі.
Бір биік тау болар едім қар кетпеген басынан,
Ол тауыңның мына таудан суық болар бауыры.
Адамзаттың табиғатқа ұқсастығын сезгім кеп,
Сыр көзімен, ой көзімен кең даланы кездім көп.
Бір аппақ гүл болар едім, қызыл гүлдер ішінде,
Бірақ бұл гүл ақтығынан қалады екен
тез кірлеп.
Бөлек бояу керек екен, гүл тәрізді жырға да,
Қарағандай дүниеге, берер оған кім баға.
Қайталамас ешбір үнді, болатын бір өз үнің,
Үмітіңді үзбе дейді, ақ таңдардан күн ғана!