Ұқсамайды әзілқой жездеге өмір – Қанипа Бұғыбаева

Ұқсамайды әзілқой жездеге өмір,
Көп екен ғой сезгеннен сезбегерім.
Біртін-біртін жүректен отыңды ұрлап,
Істейді екен уақыт өз дегенін.
Берілмеспін, әйтсе де нала-мұңға,
Сенің бейнең тұрғанда жанарымда.
Сары жапырақ – жылаған сағынышым,
Әлдекімнің жатпағай табанында...
Сары жапырақ – сыңсыған сағынышым,
Тартып талай соққанда дауыл ішін.
Тазартуға жол үстін, оны біреу
Үйіп жатыр бықсытып жағу үшін.
Оңып бара жатқанда баяу аспан,
Жалаңаштап күз қолы аямастан.
Тырс-тырс етіп, кінәсіз көз жасындай,
Жапырағым, құларсың қай ағаштан?!