Бір бастағы бір өмір көрінеді аз маған – Қанипа Бұғыбаева

Бір бастағы бір өмір көрінеді аз маған,
Үлгермейтін секілді шалқып отым маздаған.
Үлгермейтін секілді бір бақытым оралып,
Кетем бе алып өзіммен жырларымды жазбаған...
Кетем бе алып, сезімге қара бұлты жаумаған,
Кетем бе алып, көзіме сағым белді аунаған.
Қайран уақыт, қайтейін қарғып бастан барасың,
Қызуымды қызыма беріп менен аумаған...
Кетем бе алып, кеудеме таңғы күннің шуағын,
Өшіремін мен неге өмірімнің шырағын.
Қайта келем жарыққа жаным, қызым, өзің боп,
Қайтадан мен жарыққа өзің болып туамын.
Қайта келем өмірге, кеудеме алып жаңа үміт,
Жаратылыс заңынан, қалар сонда жаңылып.
Айтыңдаршы достарым, бір ән салмай ортаңда
Қалай жатам тып-тыныш бір төбені жамылып...
Бір басымда бір өмір тұрғанда өтем үлгеріп,
Арды сатып пендеге жүргемін жоқ күн көріп.
Жатсам-дағы осынау туған жердің қырында,
Бір арманым жайқалар, орынымда гүл болып...