Өлең, жыр, ақындар

Өзім адам, адамсыз күн жоқ маған

  • 10.11.2021
  • 0
  • 0
  • 771
Өзім адам, адамсыз күн жоқ маған,
Өмірімнің жүрегі онсыз соқпаған.
Сырты көктем, ішіне қыс орнатып,
Адам атын жамылғаннан сақтанам.
Өміріме жүрегімнен от бөлем,
Осы қолмен не керемет өткерем.
Жақсылықты жас жаныма бөлеп ап,
«Жамандыққа менде орын жоқ!» – дер ем.
«Адамға адам бауыр, жолдас, дос,» – дәйім,
Адам үшін жаңа бір сыр бастайын.
Сол адамның саясында көктеген,
Секілдімін,
солқылдаған жас қайың.
* * *
Күн сайын жыртылады,
Сан қағаз шимайланған.
Жаныма бір жыр тұнады,
Бәріне де симай қалған.
* * *
Осынау өмірге тіл қатам,
Тізгіндеп қиялдың бір ұшын.
Жүректі сезіммен жырлатам,
Сол менің байлығым, ырысым.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Соғады жүрек сезіммен толқып, бұлқынып

  • 0
  • 0

Соғады жүрек сезіммен толқып, бұлқынып,
Кеудемнен шығып, шығандай бөлек ұшардай.
Аққудай әсем айдынды сүйіп, сілкініп,
Арманым болған ақ бұлтты барып құшардай.

Толық

Адам – ағын, толқынды заман – арна

  • 0
  • 0

Адам – ағын, толқынды заман – арна,
Күн көтеріп уақыт барады алға.
Тізгін тартып, қайрылып қарамайды,
Үкім айтып үстінен қарағанға.

Толық

Бәйтерек

  • 0
  • 0

Берді оған күн де, жер де, ай қорек,
Өсті дара кең далада бәйтерек.
Табиғаттың қысқы дүлей дауылын,
Күздің желін, жаздың нөсер жауынын.

Толық