Тебірену – Айтқали Нәріков‎

Өмір қызық үміті, арманымен,
Жетелеуден тынбайды алға кілең.
Жігіттіктің семсерін жарға сүйеп,
Қырқылжың жас қырық кеп қалған білем.
Екі сөздің біреуі баяғыда,
Өткен жылдар ұқсайды жай оғына.
Бірте-бірте осылай түсер ме екен,
Кәріліктің тұсауы аяғыма?
Жас кезде де көргем жоқ желігіп тым,
Алыс қондым аулынан серіліктің.
Бойыма шақ жүгімді иыққа артып,
Бір мақсаттың жолына беріліппін.
Бұл өмірдің өрі бар, еңісі бар,
Ер жігітті қашан да елі сынар.
Әлдекімдей бәлденген жан емеспін,
О бастан-ақ ойының өрісі тap.
Армандаман шықсам деп дара шыңға,
Көппен бірге жетермін қарасынға.
Себебі мен туғаннан келем өсіп,
Қарапайым адамдар арасында!