Тасиды теңізім – Аманқос Ершуов

Мен теңізбін әлі бір тасымаған,
Шар болатпын мұқалып жасымаған.
Қасиетті қаламын қалдырыпты
Қарай-қарай артына Қасым ағам.
Аруағын пip тұтқан аға ақынды —
Риза қып қомдадым қанатымды.
Жырымның сырлы сазын тыңдатамын,
Ұйқысынан оятып қара түнді.
Мың әуенмен жаныма бойлап алған,
Көкіректе салады ойнақ арман.
Жанартаумын әлі бір атылмаған,
Атылмаған, атуға жақындаған.
«Тауға шығып, қараймын кең далама»,
Табиғаттың бар сыры ақыл маған.
Келер жылдар жұлдыздай ағып өткен,
Кеудем тасыр таситын шағы жеткен,
Сонда менің сімірер толқынымды
Сары дала сағымды қаны кепкен.
Ағар едім тау-тасты басып өтіп,
Бір өзімді бір бөлек ғасыр етіп.
Бақытыммен байыған сол шағымды,
Көрсе деймін анамның жасы жетіп.