Өлең, жыр, ақындар

Саған...

  • 04.01.2022
  • 0
  • 0
  • 589
Өзіңсің есіл-дертім,
Сорым болар екенсің несін көрдім.
Өзің хандық етерсің өз бағыңа,
Өзегімнен жалынды өшірген күн.
Оған дейін ол бақтың елесі мен,
Төресі мен қарайтын төбесінен.

Бағбаны да өзіммін баптайтұғын,
Әуре болып әйтпесе неге өсірем?
Сағыныштың түсіндей сары бағым,
Сәл көрмесем мен сені сағынамын.
Мен деп сана Мәжнүннің жолын қуған -
Жабырқаулы жан көрсең жаны жарым.

Жақсы көрдім мен сені алабөтен,
Бақытымды бақиға ала кетем.
Жақсы жырды жаздырған жанның өзі,
Жығылмайтын жүректің жалауы екен.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ақын екем...

  • 0
  • 0

Мына мен ақын екем,
Жырға жомарт жүрегі сақы мекен.
Өмірдегі өзімдей өнерде де,
Өлеңде де өзгеше аты бөтен,

Толық

Тарт қолыңды...

  • 0
  • 0

Тарт қолыңды!
Ақынға тиме, надан!
Ақымақтық - ақынды сыйламаған,
Ақын деген Аққуы адамзаттың,

Толық

Арылмас мұңым бар менің

  • 0
  • 0

Арылмас мұңым бар менің
Жанарға жасымды ірікпен.
Аштықтан қырылған елдің,
Сүйегін басып жүріппін.

Толық

Қарап көріңіз