Өлең, жыр, ақындар

Күлімдеп күн түседі көк кемеден

  • 13.01.2022
  • 0
  • 0
  • 575
Күлімдеп күн түседі көк кемеден,
Құяды жан шуағын шеттегі әлем.
Бір биді бастап алып біте алмай тұр
Желбіреп етек-жеңі кеткен әлем.
Тамсантып таныс көше, таныс баған,
Біртіндеп үзіледі алыстағы ән.
Сәтбаев көшесімен бара жатыр
Қамығып әлденеге Қаныш бабам.
Тербеліп күй шанақтан төгіледі,
Әуені тебірентеді Сені, Мені.
Күн болып жаңа ғана күлген едім,
Жаңбыр боп жаным енді егіледі.
Асығып ағыс жүзді арналарда,
Арманын есіне алды толғанарда.
Қос көзін тарс жұмды да, құлдилады,
Сорлы құс шыңырауға сорғаларда.
Сарнайды сабыр таппай мұң шанағы,
Қобызға Қорқыт баба үн салады.
Ашады бұрқыратып жан сарайын
Қырмызы иісі аңқыған қыр самалы.
Қырмызы аңқытқанда жан сарайым,
Билейін, қуанайын, ән салайын.
Іздеумен күн сүйреген көк кемені
Кетті өтіп сарайларда қаншама айым?!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бір ақ жарық келеді. Күшті жарық

  • 0
  • 0

Бір ақ жарық келеді. Күшті жарық,
Айқай салып барады ішті жарып.
Бауыры аппақ қарлығаш топ-тобымен
Қара орманнан топталып ұшты барып.

Толық

Шалқығандай от тілі ыстық үйден

  • 0
  • 0

Шалқығандай от тілі ыстық үйден,
Қызыл күнді бетке алып ұшты күймем.
Кешкі шапақ шөмеле төбесіне
Шашыратып қып-қызыл ұшқын үйген.

Толық

Күндерім менің пернемен айтты көп күйді

  • 0
  • 0

Күндерім менің пернемен айтты көп күйді,
Домбыра жылап, бұралып келіп шек түйді.
Шатыр да шұтыр тілініп аспан сәуірде,
Ұйқыда жатқан найзағайларға от тиді.

Толық