Арман құсым қанатын керген еді

Арман құсым қанатын керген еді,
Жаз айының жарқырап шат күндері.
Жұпар шашып маңайға тербеледі
Ай астында Арыстың ақ гүлдері.
Жөңкіледі аспанда қалқыма бұлт,
Ақ мамықты қопсытып күрегімен.
Арыс өзен барады шалқып ағып,
Тіршілікке ынтызар жүрегімен.
Ай астында ақ гүлдер тербеледі.
Көзін алмай өтеді бұған халық.
Тербетіліп барды жер көлемі,
Мұнарасы жастықтың тұманданып.

---