Өлең, жыр, ақындар

Көзімнен тамшылап жатыр

  • 15.01.2022
  • 0
  • 0
  • 432
Тастың үстінде – мүк қалашығы
Сыртына күліп, шыққан асылы!
Інжуге толып, шық қарашығы
Көзімнен тамшылап жатыр.

Сарқыраманың қасқыр дауысы
Ұлып тұрғанда – ойлы тау іші!
Гаухар сезімім түнді тауысып,
Көзімнен тамшылап жатыр!

Ақынның бүгін жаны мұң – керім,
Жасын оятқан жарық үндерім.
Сағыныш- деген сары гүлдерім
Көзімнен тамшылап жатыр!

Кесел дүниеде зар шоқтай қарып,
Жанды жұлмалап, шаршатты-ай, ғаріп.
Мөлдіреп, қайғым – моншақтай болып,
Көзімнен тамшылап жатыр!!!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Аспан жерге моншағын

  • 0
  • 0

Самалдың саусақтары – ауада жыр жазып жүр,
Ей, ақын, қиялдан түс, болдың ба, мұң қазып бір!
Алтын ғасырында – сөздерің тыңдалып тұр,
Аспан жерге моншағын төгіп алды!

Толық

Біреуге

  • 0
  • 0

Пасықтықтан бүріскен жүрегіңе
Гүл тағып қояйыншы, бәлкім, ашылар!
Ашылған жүрек – жылайды, күледі де.
Сөзімде – көңілдің жасы бар...

Толық

Сіз берген сырнайды тарттым

  • 0
  • 0

Мұң шағудың соңғы нотасы бұл – Құтыбым,
Аластадым да, жалған дүниенің түтінін.
Бұлбұлым күліп, сыйқырлы, жұмбақ, жұтып үн,
Сіз берген сырнайды тарттым!

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар