Өлең, жыр, ақындар

Күн мен махаббат

  • 24.01.2022
  • 0
  • 0
  • 1417
(аударма)

Күн шықпайды түндерде, бұл — ақиқат қашаннан,
Күнді тіле, жалбарын — бәрі әшейін бос арман.
Таң атады кезінде, Күн де шығар сыланып,
шығар сәтте еш нәрсе сала алмайды бүғалық.
Махаббат та дәл сондай — тілегеннен келмейді,
тұтанбайды — сүйген боп көріне бер сен мейлі.
Келген кезде махаббат ұмыттырар бар жайды,
қос жүрекке бір ұшқын жол салады, жалғайды.
Сонда екеуі қарайды дауылға да жасқанбай,
сонда екеуі мәңгі бір ару Қүн мен аспандай.

ФАЗУ АЛИЕВА



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сен қайда жүрсің

  • 0
  • 0

Сен осы қайда жүрсің –
мұңайтып мені осынша, сағындырып,
жанымды, жүрегімді жалын қылып,
ешкімге ұқсамайтын күн бейнеңді

Толық

Жантолының монологы

  • 0
  • 1

Ей, ақындар, серілер!
Отырсыңдар ма алқалы топқа сөз маржандарын тізбектеп,
бұл дүниенің мықтылары деген біз деп тек.
Әр жерден жиған «асыл» ойлары таусылып қалған жоқ па деп,

Толық

Сауал

  • 0
  • 1

Малдан бездік бейнеті белшеден деп,
қойдық құдық қазуды жер шемен деп.
Жұмыс іздеп балаға сабыламыз,
жаны тыныш отырар – кеңсе жөн деп.

Толық

Қарап көріңіз