Екінші рет туғанда – Фариза Оңғарсынова

(аударма)

Есігімді жұлқып ашып (қақсын ба!)
қарлы дауыл ызыңдады бір мұңмен,
Тағы, міне, ақ дауылдың астында
екінші рет қайта туып тұрмын мен.
Бұған дейін өмір кештім, жон асып,
білем бәрін — бұ несі деп таңданба,
Байқауымша, жұмаққа да жол ашық
зұлымдықпен тірлік еткен жандарға.
Тоңазыған жер үстінде
әйелдің
шолжаңдаған қылығынан шаршағам.
Қар ұшқыны түскен сәтте, ай өңдім,
мұз боп жатыр ақ денеңде аңсаған.
Осы сәттің мақтанышы
менің де
жүрегіме кұйды мұздай ызғарын.
Көктеме де келер әлі дедің бе,
болжадың ба шырын сәттің құндағын?
Жүрек мені қуанышпен емдейді,
көңілім - мұз, қарашы бұл мазағын.
Көктем бірақ маған енді келмейді,
үшінші рет қайта тусам - ажалым!

АЛЕКСАНДР БЛОК