Мұхтар Әуезовты еске алу – Фариза Оңғарсынова

(аударма)

Жылдар зулап, жастық та тарағандай.
Әлі есімнен кетпейді бір жай ғана:
Москвада, жарқырап дала маңдай
Мұхтар отыр жанымда шыңдай дара.
Зал жарылып кетердей теңселеді,
халық білер өнер мен жыр қадірін,
жазушылар - қашан да ел сенері –
бар әлемнен жиналған мұнда бүгін.
Халық деген — болмастай сына қағып –
тыпырлайды алдында әр қақпаның.
Континенттер тыңдайды -тына қалып
сан тілдегі өнердің саңлақтарын.
Сан тілдегі сан сұмдар сұрақтарын
тау тасындай жаудырды залдан бізге.
Мұхтар жаққа қараймын –
қуат, жалын
және терең ой жатыр арман жүзде!
Асып-сасқан мен жаққа бір қарады
мейіріммен, далалық даналықпен –
жаным кеңіп, өңімнен нұр тарады!
Е-е, осындай болса ғой аға біткен...
Жылдар жерде зулайды асықтырып,
жанын ұрлап Мұхтардай есті ағаның...
Қазақ жерін мен бүгін басып тұрып
сол данышпан тұлғаны еске аламын.

ЛЕВ ОШАНИН