Бақытты ғой арманы жоқ адамдар

(аударма)

Антонин Эйриске
Бақытты ғой арманы жоқ адамдар;
өз басынан еш қасірет кешпеген,
өздері ойлап бір мәселе шешпеген,
бейқам әке, ойсыз шеше, олардың
баласы да тентек болып өспеген.
Бақытты ғой арманы жоқ адамдар;
ауруды, дәрігерді білмейтін,
бейтаныстар қақпасына кірмейтін,
ойдан басы ауырмаған ешқашан,
ләззат пен тыныштықты түн дейтін
бақытты ғой арманы жоқ адамдар;
еш уақытта тарықпаған ақшаға,
бар уайымы - сәнді киім, асхана,
шын елжіреп сүюді де білмеген,
қайырым да жасамаған басқаға.
Бақытты ғой арманы жоқ адамдар;
мастанатын тегін шарап, сыйлықпен,
жай басатын, жарыспайтын жүйрікпен,
тіршіліктің қасиетін өлшейтін
тек өзінің қолындағы билікпен
бақытты ғой арманы жоқ адамдар;
жек көретін тағы адам бар ондайды,
олар тегін шарапқа құл болмайды.
Бұлқынғанда,
ашынғанда оларды
тас қамау да бағындыра алмайды,
олар күрес деп үғады арманды.
Олар нұрға орайды анық бар маңды,
солар ғана оятады ұйқыдан
тіршілікте мүлгіп жүрген жандарды.
Солар болмақ ұзақ әннің тиегі,
олар сүйсе өліп-талып сүйеді,
сондықтан бүл бақытсыздар өлгенде
анық орын тек тамұқтан тиері.

РОБЕРТО ФЕРНАНДЕС РЕТАМАР