Мені пәк деп жүрсіңдер, таза жаны

Мені пәк деп жүрсіңдер, таза жаны,
ақ бұлақтай мөлдір деп ғажап әні.
Биліксіз жұрт, бас шайқап қоясыңдар
білмей жүр деп қадірін қазақ әлі.
(Ел елемей, жүр деуге дос ұға алмай
бір басымда жоқ әзір шошынар жай).
Қадірімді білгенде мен шіркінге
артық ақыл, даналық қосылардай.
Сене бермей жылауық жырға, сірә,
көз салыңдар ісіне, тұлғасына –
мен дегенің кәдімгі күнәһармын,
қылмысым көп жететін бір басыма.
Періштесіп, адалсып жүргеніммен,
созған болып қолымды Күнге күлген,
ой-баламның талайын тұншықтырып,
бүрісемін тышқандай інге кірген.
Ойларымды өлтіріп жанын құрттым,
содан қанға тойымсыз мәнімді ұқтым.
Оған куә жүрек пен арым ғана,
олардың да қаншама тауын жықтым!
Туғызуға ойымның жалқыларын
ұятсындым, қорықтым, қалтырадым.
Сәбилерін жерлеген ана сынды
жер бетінен жай таппай шарқ ұрамын.

---