Өлең, жыр, ақындар

Ойларым менің – тамырын жайған гүл шыбық

  • 23.02.2022
  • 0
  • 0
  • 1751
Ойларым менің – тамырын жайған гүл шыбық,
талпынар күнде сәулелі нұрға ұмсынып.
Тірлікке бейуақ шырылдап келген сәбидей,
қалайды жаны тұрғанын мәңгі күн шығып.
Ойларым дәйім жанымнан мөлдір мұң сығып,
жарқылдап кейде шаттығын шашар құлшынып.
Маған да ажал жеткені деп ұқ, ағайын,
бейуақта өлсе балапан ойым тұншығып.
Ой деген тарпаң, жығардай кейде орға да,
шырылдар салқам сәбиі үшін де сорлы ана.
Сөйтсе де қысқа ғұмырымды мынау жердегі
тіршіліктерге жалғайтын нәрім сол ғана.
Мәңгі емес ғұмыр, мені де күткен ажал бар,
жайлылық берме – тыныштығымды ал, мазамды ал,
алыңдар жиған-тергендерімнің барлығын,
ойларыма ойран салмаңдар бірақ, адамдар!
1984



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сәулелі іңір

  • 0
  • 0

Қырдағы қара бұйра іңір қандай!
Жұтасың тыныштығын дымың қанбай.
Бұйыққан ауа жетпей қайран кеуде,
кәусарын қыр кешінің сімір балдай!

Толық

Ағалар

  • 0
  • 0

Сүйсініп сөз еткенде тұлғаңды әркім,
мен талай мақтаныштан нұрланғанмын.
Аққудай жеңгелерім жандарыңда,
көркі боп жүруші еңдер думандардың.

Толық

Қоңыраулатып көктемдер келді маған

  • 0
  • 1

Қоңыраулатып көктемдер келді маған:
айналғандай бақтарға желді далам.
Бұл күйімді кешті ме, кешірер ме
осы күнгі, бұрынғы, ендігі адам?!

Толық

Қарап көріңіз