Өлең, жыр, ақындар

Табан

  • 30.11.2015
  • 0
  • 0
  • 5875
Монғол, жоңғар арт-артынан қаптаған
Кезде елімді қалмады жау шаппаған.
Ойран болып Отырарым, Саураным,
Сонда болдым шұбырынды ақ табан.
Енді ес жия бастағанда адам боп,
Ерлерімнің маңдайынан қадалды оқ.
Тәркіленіп, кедейленіп тапталып,
Қырылды аштан халқым қызыл табан боп.
Жер бетінен десе-дағы қараңды үз,
Дербестікке жеттік әйтеу аман біз.
Жері, елі, еркіндігі, заңы бар,
Жарлы, жаяу кілең қара табанбыз.
Қандастарым елге оралып қайтадан,
Дәнге далам, малға толып сай-салам.
Қалаларым баспана боп қазаққа,
Болсақ екен енді маңғаз май табан.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қыз Жібек

  • 0
  • 1

Жуас атқа жекелеп,
Қызымды алғаш мінгіздім.
Шылбырынан жетелеп,
Әрі-бері жүргіздім.

Толық

Достықтың да шегі бар

  • 0
  • 1

Шыңда мұз, қар жарқырап,
Жаздың ашық күніне.
Сайларда су сарқырап,
Бой балқытар үніне.

Толық

Ең әдемі ағаш

  • 0
  • 0

Жаздың күні орманда,
Саяхатта болғанда,
«Әдемі, – деп, – қай ағаш?» –
Айналаны шолғанда,

Толық

Қарап көріңіз