Жанына батып сырқат қинағасын – Шөмішбай Сариев

Жанына батып сырқат қинағасын,
Ауырып төсек тартты сыйлы анашым.
Мұңайып иығыма салдым алғаш
Анамның су таситын инағашын.
Сауыға ма деп жүр ем, кешікті үміт,
Дәрігер сыр айтпайды есіттіріп.
Кірлеген жейделерді жуып жүрдім,
Ұялып көрші қыздан есікті іліп.
Күлмедім, ойнамадым қабақты ашып,
Ауыр ой, мұң мен намыс қабаттасып.
Бұл кеудем анамды ойлап ортаяды
Жүргенде қол күйдіріп, тамақ тасып.
Келетін сәл нәрсеге бірден өкпем,
Кешу анам, өзің мені іргелі еткен.
Ана жанын ұқпайтын балалығым.
Кезден тамған тамшымен бірге кеткен.