Ақындардың болсам деймін бірі – Гульнази Назарова

Жиырма үште бет бұрдым мен өлеңге,
Уақыты келіп жеткендей бұл кезеңге.
Өлеңдер жинағымен жиылғанда,
Көрсін жарық дегендей ой келді ме?

Елу бесте шығардым кітаптарды,
Сенімділік өзіме басым болды.
Болмасамда қазақтың маңдай алды,
Ортасынан көрінуді нәсіп етті.

Ақындардың болсам деймін бірі,
Елімнің нағыз жан ашыры.
Әділдік пен адалдық көксегенім,
Көрсем деймін бақытын халқымның.

Табиғаттың байлығы берген сыйы,
Жеріміз бар бабадан қалған киелі.
Қорғап оны жеткізейік болашаққа,
Солар ғой ендігі оның иесі.

Қолымызда қазағымның өркендеуі.
Болса деймін бірінші әлемдегі.
Дамыған елдің алды болып,
Тежеулерді кетірсек деймін тілдегі.

Ана тілім бойымдағы нәрім менің,
Ана сүтімен дарыған дер едім.
Тілім барда менен бақытты жан бар ма?
Ана тілім соғып тұрған жүрегім.

Өс- өркенде қазағым,
Қазақ болғаныма мен мақтанамын.
Жер шарын мекендеген,ей, адамзат,
Біліп жүр қазақ деген ұлттың барын.

Қазағым туын төмен түсірмеген,
Күйімен көк әлемін күмбірлеткен.
Жасай бер ,жаса Қазақ!
Мәңгілік өсіп - өніп ұрпағыңмен