Өлең, жыр, ақындар

Өзім туралы

  • 07.06.2022
  • 0
  • 0
  • 1171
Уызымен анамның ауыздандым,
Бес жасыма жеткенше телі емгенмін.
Ағанікі түбегім, шүмегім де,
Әкем соққан бесікке бөленгенмін.
Бойым өсті жан анам сүтіменен,
Аңызына атамның қанығып ем.
Әр мақалдан халқымның құтын емем,
Ана тілмен әлемді таныдым мен.
Мойындаймын, дарқандық, сараңдығын,
Қабыл алдым жақсылық, жамандығын.
Сүйем тіпті аңқаулық, арамдығын,
Солай деуге жетіпті шамам бүгін.
Ана тілсіз, ата-салт — кереңдерім,
Мен ғұрпымды білдім де, еленгенмін.
Сұрамадым емізік, тер — емгенім,
Мен елімнің өзімен кемелдендім!

Жидебай. 24.04.1995 ж.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қызыл көйлек етегін

  • 0
  • 0

Қызыл көйлек етегін
Жиектетіп ақпенен.
Сәулем қайда барасың?
Қол ұстасып жатпенен.

Толық

Жаңа ғасыр

  • 0
  • 0

Ұйқышаң тұрасың-ау таңсәріде
Асығып соншалықты аңсадың не?
Бір Сенім тағы солып, жегі күрт
Кеміріп жатыр мүжіп жан-тәніңді.

Толық

Жүрек жұтқан ерің мен

  • 0
  • 0

Аман қалған ажал оқтан, өлімнен,
Тұрып кеткен салып қойған көріңнен,
Қорқынышқа қылбұрау сап үйреткен —
Жүрек жұтқан, мақтанайын, ерің мен!

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар