Өлең, жыр, ақындар

Өзім туралы

  • 07.06.2022
  • 0
  • 0
  • 1144
Уызымен анамның ауыздандым,
Бес жасыма жеткенше телі емгенмін.
Ағанікі түбегім, шүмегім де,
Әкем соққан бесікке бөленгенмін.
Бойым өсті жан анам сүтіменен,
Аңызына атамның қанығып ем.
Әр мақалдан халқымның құтын емем,
Ана тілмен әлемді таныдым мен.
Мойындаймын, дарқандық, сараңдығын,
Қабыл алдым жақсылық, жамандығын.
Сүйем тіпті аңқаулық, арамдығын,
Солай деуге жетіпті шамам бүгін.
Ана тілсіз, ата-салт — кереңдерім,
Мен ғұрпымды білдім де, еленгенмін.
Сұрамадым емізік, тер — емгенім,
Мен елімнің өзімен кемелдендім!

Жидебай. 24.04.1995 ж.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Үміт сапарында

  • 0
  • 0

Арман жай — Жерде ме екен,
Көкте ме екен?
Бар адам арман қуған, қайтсе жетем?
Мен Сені іздеп келем үміт етіп,

Толық

Асыл арман

  • 0
  • 0

Көп iздедiм, таптырмайды, ал бiрақ
Үмiт-отқа талай күйдiм албырап.
Жарты ғасыр жолым аздық еткендей,
Алыста тұр әлi-әлi ол жырақ.

Толық

Ғұрып күші

  • 0
  • 0

Ғұрпымыз солай, өлгенді жоқтап жылайды,
Ағайын түгіл бейтаныс жасын бұлайды.
Ауырын зардың, шығынын малдың бөлісер,
Қайғылы жанын түсінген жандар былайғы.

Толық

Қарап көріңіз