Өлең, жыр, ақындар

Жыр жазайын адалға аузым толып

  • 07.06.2022
  • 0
  • 0
  • 726
Нан жоқ. Аштық. Аштардың қарны ашады.
Май бар. Бал жоқ — тоғышар зарлар шағы.
Тауып берші, етегі жасқа толып,
Сұрар, жылар, көз жасы парлар тағы.
Адамнан бал, Құдайдан жан сүрайды,
Шайқасады, дал-дүл боп қансырайды.
Аянбайды. Шаш жұлып бет жыртысар —
Ар салмағы,жанымды жаншылайды.
Өлі жатып, немесе тірі жолық,
Тоғышарға — қураған ары солып:
Мүрде тәнін тонайды, тірі жанын,
Асып жатсын басынан бәрі толып.
Тоғышардың қайғысы — тоқшылығы,
Кімді қинар ар, үждан жоқшылығы?..
Ана тілмен, ақ сүтпен ауызданшы,
Айналайын, жас ұрпақ, - ұқшы мұны!
Май жемей-ақ қояр ем аузым толып,
Бас тігемін қатерге жаушың болып.
Тек, қарындас, жаныңды таза ұста,
Жыр жазайын адалға аузым толдып.

Алматы. 27.02.1991 ж



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Адам мен адам

  • 0
  • 0

Адамды адам өсірді, көкке самғатты,
Адамды адам жар етті, сүйіп таңдапты.
Оқ атса бірі оңдырмай жара түсіріп,
Жарасын таңып, біреуі сосын қамдапты.

Толық

Төбеңді төмпешік боп биіктетем

  • 0
  • 0

Туған жер
Табынтады ұлылығың,
Қалайша дәлелдейді бұны ғылым?
Беруге сөзбен, сірә, түсіндіріп,

Толық

Арман

  • 0
  • 0

Күй тартсам ғой ағыл-тегіл төгіліп,
Тыңдаған жан тұрса жаны езіліп.
Болса ішінде құралай көз бір сұлу,
Шықпай тұрған тек жаны бар үзіліп.

Толық

Қарап көріңіз