Өлең, жыр, ақындар

Жыр жазайын адалға аузым толып

  • 07.06.2022
  • 0
  • 0
  • 735
Нан жоқ. Аштық. Аштардың қарны ашады.
Май бар. Бал жоқ — тоғышар зарлар шағы.
Тауып берші, етегі жасқа толып,
Сұрар, жылар, көз жасы парлар тағы.
Адамнан бал, Құдайдан жан сүрайды,
Шайқасады, дал-дүл боп қансырайды.
Аянбайды. Шаш жұлып бет жыртысар —
Ар салмағы,жанымды жаншылайды.
Өлі жатып, немесе тірі жолық,
Тоғышарға — қураған ары солып:
Мүрде тәнін тонайды, тірі жанын,
Асып жатсын басынан бәрі толып.
Тоғышардың қайғысы — тоқшылығы,
Кімді қинар ар, үждан жоқшылығы?..
Ана тілмен, ақ сүтпен ауызданшы,
Айналайын, жас ұрпақ, - ұқшы мұны!
Май жемей-ақ қояр ем аузым толып,
Бас тігемін қатерге жаушың болып.
Тек, қарындас, жаныңды таза ұста,
Жыр жазайын адалға аузым толдып.

Алматы. 27.02.1991 ж



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қимас арман

  • 0
  • 0

Ойлар туар бiрiн-бiрi жоқтасып,
Кейде қаңғып, кейде тура деп басып.
Отырамын кейбiреуiн шеттетiп,
Ал бiрiне өз ұлымдай жақтасып.

Толық

Қайда асықтың, аналар, бәрің бірдей

  • 0
  • 0

Зіл салмақтан барамын аласарып
Жырмен жылай бұл шерді тараталық.
Үлгере алмай жатыр ғой қыз, келіндер
Қайта-қайта басына қара салып.

Толық

Күн еңкейсе, көлеңке ұзарады

  • 0
  • 0

Күн еңкейсе, көлеңке ұзарады,
Ел азарда кәрі шал қыз алады.
Заман азса, қылыштай хан бұйрығын
Даңғазаның жел сөзі бұза алады.

Толық

Қарап көріңіз