Өмiрге сен не сыйладың?

Өмiрге сен не сыйладың?
не бердiң?
Биiктiгi қандай шыққан төбеңнiң?
Не күтедi сенен ендi келер күн?
Жүгi қандай сен әкелген өлеңнiң?
Сұрақ...
Сұрақ...
Сұрақтар...
Жан-жағымнан қоршап ап
жауап күтiп
жүрегiмдi жылатқан
сұрақ...
сұрақ...
сұрақтар...
Көрген емес көкiрекке дем пiсiп!
Кетедi ғой жеңiл ойлар желге ұшып, –
жауап бер деп әр сөйлемнiң соңында
қарап тұрса қатал сұрақ белгiсi.
Соған жауап iздеймiн мен сарсылып,
көкiректi қоздатады қанша үмiт...
Елдi ойлантқан үлкен сұрақ орнына
түссем дем ем леп белгi боп шаншылып.
Ал әзiрше артқа менi қаратпай
жұмысқа сап
тауда,
қала,
алапта –
қалғып кетсең қиып түсем деп сенi
сұрақ белгi жалаңдайды орақтай.

---