Өлең, жыр, ақындар

Айбат

  • 14.06.2022
  • 0
  • 0
  • 671
Мұхтар Құл-Мұхамедке

Қаhарландым! –
Бiр қолыммен
Тау шайқадым.
Бiр қолыммен
Теңiз сапырдым.
Жалын шашып,
Орман жапырдым.
Әруақтарымды шақырдым!
Бәйтеректердi
Түп-тамырымен суырып алдым.
Арыстанның аузындағысын
Жағын айырып
Жұлып алдым.
Шаптырғанда
Шүмегiн жарып жiберетiн
Балпанақтай
Ұлдар таптырдым.
Iбiлiс, жындарды
Ешкiдей бақыртып
Таудан асырып лақтырдым.
Сатқынды
Жерден алып,
Жерге тығып жiбердiм.
Қатыгез қаттыңды
Құмдай етiп
Үгiп жiбердiм.
Найзағайлар да долданып
Қара бұлттарды
Жарқылдап тiлiп жатты...
Әруақтардың сүйектерi
Жердiң астында
Шартылдап сынып жатты...


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Құмарпаз

  • 0
  • 0

Уланып сана,
ойы да,
жанымен бүкiл құлаған –
көз iлмей тәулiк бойына

Толық

Наза

  • 0
  • 0

Бұған ендi көнбе мейлi,
көн мейлi
бұған ендi сенбе мейлi,
сен мейлi –

Толық

Бір уыс топырақ

  • 0
  • 0

Көрмеген көп бұл жалғаннан шұғыла,
қайысып бiр қайғысы мен мұңына,
бердi анасы топырақты бiр уыс
алыс жолға шыққан жалғыз ұлына.

Толық