Бөспе

Көкжиектi толтырып жатқан
Көлдей көсiлiп,
Бұрқыраған желдей есiп отыр.
Дүниенi
Ол жағынан бiр,
Бұл жағынан бiр
Кешiп отыр.
Бөсiп отыр.
Байқасаң –
Осы кiсi! –
Жер дүниенi қорғап,
Қалқалап тұрғандай.
Қаратауды қолтығына қысып,
Алатауды арқалап тұрғандай.
Тыңдасаң –
Бұл кiсiнiң алдында –
Мемлекет басшылары
Құрдай жорғалап
Жүгiрiп тұрады екен;
Қоғадай жапырылып,
Құрақтай иiлiп,
Бүгiлiп тұрады екен.
Ойпыр-ай,
Мына кiсiнiң жойқыны-ай!
Алтайы түлкiге түскен
Бүркiттей болып
Жер-дүниенi
Бауырына басып отыр;
Көктемгi бұлттай iсiнiп,
Дауылды күнгi теңiздей күркiреп
Тасып отыр.
Ойпыр-ай,
Мына кiсiнiң жойқыны-ай!