Көктемгі көңіл-күй – Темірхан Медетбек

Көктем.
Аялдама.
Жалғызбын.
Үміттің
Біреуін көктетіп,
Біреуін жанғыздым.
Жалғызбын.
Келіп ем —
Шөптерде сусылдап
Моншақтай мөлдіреген
Кешіп шықты.
... бір кезде
Тұла бойымнан
Жап – жасыл
Жапырақтар
Өсіп шықты.
Табанымның астынан
Тамырлар таралып
Қара жерге
Сіңіп бара жатты.
Бір қапталымда
Алатау,
Бір қапталымда
Қаратау,
Бір қапталымда
Алтай тау,
Ал алдымда
Маңғыстау,
Көкшетауды көтерген
Дала жатты.
Қозғалсам —
Жапырақтарым
Сыбдыр-сыбдыр етеді.
Саумал самалдар
Желпіп-желпіп өтеді.
Айқай, көктем-ай,–
Шуаққа шомылып
Маужыраған қалпында
Аспады да саспады.
... мені бір
Жапырағы төгілген
Ағаш деп ойлаған
Бір топ құстар
Жапырлап
Кеудеме қонып
Ұя сала бастады...