Теңіздегі шағала – Тайыр Жароков

Айқара ашық теңізге
Үйде балкон есігі,
Соққан сонда лезде
Ерке желдің есуі...
Сұраусыз-ақ енеді
Самал сері бөлмеме,
Сипап нәзік себеді
Жұпар исін кеудеме.
Жұлдыз ояу бұл түнгі
Жоқ аспанның бұлты да,
Тәтті рахат ертеңгі
Жатыр едім ұйқыда...
Шырқап жырдай үн қатты
Әлденеме бір шеттен,
Шырт ұйқыдан оятты
Жатқан мені төсектен.
Көз тастасам қарсы ала
Толқын ұрған жағаға,
Келген екен жар сала,
Шаңқылдап топ шағала...
Көк теңіздің үстінде
Толған аппақ шағала,
Ақ шағала үстіне
Күн шашқан от шұғыла!..
Теңіз беті көркейген
Шағала аппақ, толқын көк,
Суға түскен ертеңмен
Шұғыла тұр алтын боп.
Бұл сұлулық мың сыры
Қалды көзде көлеңдеп,
Суреттейтін осыны, –
Шіркін, сұлу өлең жоқ!