Қош бол, теңіз – Тайыр Жароков

Қош бол, енді көргенше,
Көгала толқын кек теңіз!
Қайта оралып келгенше, –
Бізді ұмытып кетпеңіз!
Саған құшақ мен аштым,
Сен де сүйдің құшақтап,
Толқыныңа жыр шаштым,
Кейде езіңе ұсап қап!
О, көк теңіз,
көк теңіз!
Қараса көз қимастай,
Толқындарың көп теңіз, –
Бір Кавказға сыймастай.
Еліме алып кетер ем,
Құшағыма сыймайсың,
Алматыма төтеден
Неге толқын құймайсың?!
Қарлы Алатау басына
Бұлт ұшады таласып,
Сен келсең бір қасына
Жатар едің жарасып!
Шыңы күміс тауыма
Келсең көшіп,
көк теңіз,
Көркіңді еркін тағы да
Көтерер ек көкке біз.
Бәлкім, бір кез келерсің,
Келмес саған тау көшіп!
Мүмкін,
тізгін берерсің
Елге ержеткен таңда өсіп.
Қош бол, енді кергенше,
Көгала толқын, көк теңіз!
Қайта оралып келгенше,
Бізді ұмытып кетпеңіз!

1961