Өлең, жыр, ақындар

Аспандай кең ашылған

  • 12.07.2022
  • 0
  • 0
  • 528
Күлім көз көктен жарық етіп,
Жайғанда қанат жадырап,
Қар әр жерден жалт етіп,
Суға айналды жамырап...
Қара жердің қыстағы
Мұз көйлегі жырылып.
Қанат қағып құс тағы,
Ағашқа қонып сілкініп...
Қыс әлпетті шалдардың
Қырау мұрты жүзінен,
Кеткенін ызғар аңғардым,
Көктемдей күлген көзінен.
Көктемнен шуақ шашылған,
Жылы жүз жаздың нышаны.
Аспандай кең ашылған,
Еңбекке өлім құшағы.
Күн жылып, қысқы отардың
Төрт түлігі қаптап еді.
Шетінде қора, қотанның
Жатып үрді сақ төбет...
Сартау құмда, сары қарда,
Бөгет болмай ой, шұқыр.
Қыстатқан сары адырда,
Мыңдаған қойда қойшы тұр.
Еміреніп егізден
Ешкі лақтап, қой қоздап,
Қоралап қойды өргізген
Қойшы жүр шат ой қозғап...
Салпақ құлақ саулықтар
Маң-маң басқан маралдай,
Кімде мұндай байлық бар,
Еңбектен өскен аянбай.
Көктемнен шуақ шашылған,
Жылы жүз жаздың нышаны.
Аспандай кең ашылған,
Еңбекке елім құшағы.

1949



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ақын анты

  • 0
  • 0

Қуанғаннан шарқ ұрамын,
Ұлы сыйға жаным күлген;
Сыйы асыл партияның
Ақындардың жанын білген!

Толық

Еділ – Дон

  • 0
  • 0

Жаралғалы дүниеге,
Тұңғыш рет күн көзі,
Көрді жатқан гүлдене
Біз жаңартқан жерді өзі.

Толық

Тұтқын

  • 0
  • 0

Торда отырмын, дымқыл сазды тас тұман,
Мен еркі жоқ асыранды жас қыран,
Қанат қағып менің мұңды жолдасым,
Қанды ас шұқиды терезенің астынан.

Толық

Қарап көріңіз