Өлең, жыр, ақындар

Жданов туралы жыр

  • 12.07.2022
  • 0
  • 0
  • 663
Күннің көзі қызарып,
Тамшы жасын іркіп бұлт,
Сұрғылт тартып сазарып,
Тына қалды неге жұрт?
Қырмызы қызыл жалаудың,
Желбіреп қара жиегі,
Отанда күллі адамның
Күрсінді неге жүрегі?
Ұйқыға мәңгі жұмылып
Сөнген кез сүйген ұл көзі,
Қайғысына шомылып,
Қызарған еді күн көзі...
Қамқа қызыл жалаудың
Қарайғаны жиегі,—
Қаза болып аяулым,
Қайғы алғаны жүйені.
Сүйікті ұлы елімнің
Қайтыс болды Жданов,
Қамықты менің көңілім,
Өлімнен өмірін қызғана.
Мезгілінен ертерек
Ажал неге сұқтанды?
Ажалдан ісі ірірек,
Жүрегі бірақ тоқталды.
Жанары жасып жассыз көз,—
Жұрт ойы бұлт боп томсарды.
Қайғыға қауырт болып кез,
Жыр қанатын мұң шалды...
Тартылып керней күңіреніп
Жез көмейден сыңсыды...
Жан түгіл, темір тебіреніп,
Мұңды үн миды шымшыды.
Ел үшін бүкіл өмірін
Сарып қылған жасынан
Ер көз жұмды. Елінің
Бағы өшпес мәңгі басынан.

1949



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Түр, оқушым, құлағыңды

  • 0
  • 0

Алдыңда «Қазақстан мұғалімі»,
Сөзіне тұр, оқушым, құлағыңды,
Сыйлығы өз елінің саған тартқан,
Ұстаздық өміріңе болсын үлгі.

Толық

Бұлбұл құс

  • 0
  • 0

Қаршадай-ақ жас
Құрыштың қолымда
Кітап ашық, қағаз-қалам оңында.
Жоқ ед тіпті қараша үйдің базары,

Толық

Индия жыры

  • 0
  • 0

Біз мақтана аламыз,
Хақымыз бар мақтанар,
өйткені, біз емеспіз
Сотқарлардай сұқтанар.

Толық

Қарап көріңіз