Ленин кетті – Сәкен Сейфуллин

Жау бар ма еді
Оған оғын атпаған?
Ащы тұрмыс
Қай уын ол татпаған?..
Құрыш тәні,
Ыстық жаны,
Жүрек-жаны
Коммуна үшін
Өрт боп жанған, жатпаған.
Табиғаттың
Бар ма тозбас темірі?
Мәңгі жанған
Бар ма май, тас көмірі?..
Өрт боп жанған
Өрттен шаңқай,
Көкті шалған
Бас көсемнің
Үзілді тез өмірі...
Адамзаттың
Сирек туар данасы,
Коммунаға
Жол бастаған санасы
Барлық жәйтті,
Нұсқап айтты,
Мәңгі қайтты...
Қайта жұтып
Жаратылыс — анасы...
Тап ақырда:
«Жер тобы, кең,
Қайда зырлап жүзесің?..
Тым мезгілсіз
Неге өмірді үзесің?!.
Ленин елді!.
Күңірентті елді!..
Бүк тізеңді...
Тоқта!..» деді...
Жер де, көк те
Бүкті иіліп тізесін!..