Далада

Далада жазғытұры тостым желді,
Кезгек жел саулап есіп жетіп келді.
Гүл шешек, көгал шөптің басын сипап,
Көркейткен киіндіріп қара жерді.
Есіп кеп, майда желдер таудан асып,
Құшақтап аймалады амандасып,
Естіген, көрген-білген сырын маған
Айтысты қуанысып — сыбырласып:
«Теңдікке, бостандыққа көптен ғашық
Нашарлар, ұран салып жолын ашып,
Құлдықтан бақыттарын жеңіп алып,
Ту тігіп шығыпты ерлер қол ұстасып...»
Күйленді көкірек сонда шаттық тасып.
Қырандай төніп алға көзімді ашып,
Айқайлап кең даланы күңірентіп,
Бой жаздым аяғымды нығап басып.
Күлімдеп гүл шашақтар басын иді.
Құшақтап майда ескек жел беттен сүйді.
Қуаныш сырын айтқан ғашығымдай
Ескектің көкірегіме лебі тиді.

1917 жыл, Ақмола

---