Арыстан Дәуітұлы

Пайғамбар жалын сөзі иман берген
Сансыз ер жолында өлмек соңына ерген.
Тілінен балы тамған, ақын бұлбұл
Мүлт кетпес тіл мен қолы бірдей мерген.
Тарихтың ұлы дүбір арыстаны
Қырағы өткір зейін данышпаны
Дүбірі жер мен көкті солқылдатқан
Сан жаумен зор майданда алысқаны.
Қайралған өткір алмас, тілі шешен
Тарихтан шыққан жеке үздік көсем
Қол бастап өзгерісте алып еткен
Тар жолдан, тайғақ кешу аман-есен.
Арыстан жалбыр қара аруақты
Айбыны қалтыратқан алтын тақты.
Жол бастап жалпы адамзат бақытына
Көрсеткен айнадай қып болашақты.
Арыстан һәм пайғамбар сегіз қырлы
Ілімі жалшы бақыт, жалғыз сырлы
Сүйініп, шалқып сені жыр қылмаса
Не қылад сорлы ақындар өлең-жырды?!
Тарихтың зор қамытын мойнына артқан
Үлгі алған орын басып, үлкен қарттан.
Кейінгі жалпы елдің жас буыны
Шаттанып жырлар талай еріп арттан.