Жеріндей Жетісудың құнарлы өлең – Тоқтасын Сүгірбеков

Бұл Сәкен өлең-жырмен туған бірге.
Өзінше өрнек жасап тыңнан мүлде.
Балаймыз отты өлеңнің ұясына,
Еңселі елуге кеп тұрған күнде.
Өнердің артқа тастап бел-белесін,
Сәкен сан қиындықты жеңген есім,
Оқысаң әр сөзіне тәнті болып,
Сезімнің айдынында тербелесің.
Бақытты балалы деп, әкелі деп,
Кітабын досқа сый қып әкеліп ек.
Өйткені Иманасов азаматты
Айтамыз "Жетісудың Сәкені" деп.
Оқысаң ой табасың "мынау" деген,
Алдында жасыл белес, тұрар белең.
Сәкеннің қаламынан туындаған,
Жеріндей Жетісудың құнарлы өлең.
Тағдырын жырға қосқан тамам елдің,
Өзі ғой Сәкеніміз саналы ердің.
Бойында өр толқыны жағаға ұрған,
Адуын мінезі бар Алакөлдің.
Шалқытып ақын – Сара жыр мұрасын,
Ақ иық Біржанға да бұрды басын.
Үйреткен баласына жеті атасын,
Ақынның көрдік содан сұңғыласын.
Басында бір өмір бар көріп-білген,
Оны жырға қосады көрікті үнмен.
Әкесінің сырласып құрдасымен,
Талай сыршыл жастарды еліктірген.
Елімен үні бірге, күйі бірге,
Жер тарпып сәйгүліктер үйірінде.
Өлеңнің адырнасын шірей тартып,
Секен түр елу жастың биігінде.