Сезімтал боп кеттік пе біз-ақ бүгін? – Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Сезімтал боп кеттік пе біз-ақ бүгін?..
Сыртта – жаңбыр.
Басқандай Күз аптығын.
Телефоның... нөмірің... Гудогының
қалай өтсем азапты ұзақтығын?.. Гудок...
Гудок...
Уайым... ырым... сенім?. Гудок...
Гудок...
Ә, міне, үнің сенің!..
Саған деген қиын ғой үмітіме
Санадағы күдіктен бұрын сөну!
Кімсің? – дейсің. Сұрақтың ең келтесі. (әлде
әдейі істейсің, әлде еркесің?..)
Құбылмалы құпия тыныс-үнің құлағымнан құйылып,
Жанды өртесін! Қуатымсың, әнімсің, айбарымсың!..
құдайсынған көңілім жалбарынсын:
нөмірімен сендегі телефонның
Бақытымды белгілеп қойғаным – шын!
Қызықтырып сендегі қылық-тәсіл,
жуасып-ақ барады-ау бүлік басым.
Тіл әдемі сөздерін сұрыптасын,
тастап қойма телефон трубкасын!..
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Не дерімді білмеймін, не дерімді,
қайдан келген ынжықтық, құрып қалсын?!.