Болады сәл қулары – Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

болады сәл қулары.

Сағаты мен күндерін алмастырып,
саған да өстіп айтады мен туралы...

Күллі тамыры күрсініспен түйрелген –
Мылқаулықтан

мызғымауды үйренгем.

Сен келдің де ... толғанбасқа қоймадың, топырақ
ем, қан мен сүтке иленген. Мың бір Айды шырақ
еткен мыйына – Мылқаулықтан қашып
шықтым!..

Қиын ән.

Сұлулықтың ұшындағы сендегі сүйген
ерін діріліне сыйынам.

Маған, тіпті, сендегі сөз... тіл – таңсық. Саған
бәрі жарасады!

Бұлданшы!..

Кінәратшыл, кісікиік Көңілім кісенделер көз
жасыңа бір тамшы!..

Бар-ау сенде бір сиқырлы күш, тегі, Түстей
алман, келсе-дағы түстегім. Маңдайымнан
жалғыз рет сипасаң, Жан бітеді
жұлдыздарыма іштегі!

Ғайып бола көрмеші енді, тәңірім...