Аққан қандай құдірет тамыр бойлап

Аққан қандай құдірет тамыр бойлап,
Қандай күш ақыл-ессіз еркіңді алған.
Оңаша отырамын Тәңірді ойлап,
Домбыраның үніне сертін жазған.
Сүйе ме осыншама сөзді де адам?
Тұңғиық күшке бұрып тұмса жүзін.
Арылған ой қылмыстан,
Көз күнәдан,
Теңдессіз бұл тағзым.
Тап-таза табиғаты...
Сүре жаттап,
Тартпайтын түсініксіз тілі жүдеу...
Кінәсіз асылдарым жүрегі әппақ,
Жұмаққа тірі кірер.
Сірә не, о бастағы бізге аманат,
Аққан қандай құдірет тамыр бойлап.
Періште сүйінетін жүзге қарап,
Оңаша отырамын Тәңірді ойлап.

---