Тағыда түн – Ержан Қабышұлы Қабанбай

Тағыда түн…Тағы үнсіздік-тыныштық.
Күн етегін тартқылаған демі ыстық.
Біз екеуміз уәделі едік. Уәделі едік бұл кезге,
Бүгін біздер жүздесуге тырыстық.

Түн самайы сұрша бұлтқа жантайып,
Қалғиды аспан, шаршаған ба қартайып?
Арасынан жыртын-жыртын жарқ-жұрқ етіп, жымыңдап,
Мазаң кеткір жұлдыздар тұр сарғайып.

Ай жүзінен көрдім қыздың бейнесін,
Көлегейлі-күлгін киген жейдесі.
Алжығандай күбірлеймін өз-өзіммен ішімнен
Егіз жүрек жайы жайлы тілдесіп:

-Қыркүйектен күткен едік бір бақыт!
Өтті талай жалғыздықпен жаз уақыт.
Келем дедің кездесуге, сырың болса, неліктен?
Ауырттың-ау сағынышпен сыздатып!

Қызарады алғаш көрген жүзіңдей,
Күн-Шығыстан Күн атады күлімдей.
Ғашығымсыз тағы өтсе де, түні өтсе де өкінтіп.
Түннен-түнге күшееді үміттер.
Ержан Қабышұлы / Bura-Naiman