Ақынға – Ержан Қабышұлы Қабанбай

Өмір солай…
Жан солай…
Жүрек сондай…
Қалай ғана жүреміз құлақ салмай.
Қалай тұнбай жатпаймыз мазалыда,
Жалындамай сәтінде бір қайнамай?

Нәзікпіз ғой көктемгі жауқазындай,
Көңіл жұтар ақ-қара жік талдамай.
Ернеуіне жеткенде асып-тасып,
Дамылдамай төгілер жыр қомағай.

Ұшары бар құстардың қонары бар,
Көлеңкені аңсардың шынары бар.
Тағаттана күтетін жырларыңды
Оқырманның мөлейген жанары бар.

Сұранысқа ұсыныс өмір нарық,
Ақындар жұрттың әркез назарында.
Қазанында әдебиеттің бір қайнасаң,
Құның түспес өлеңнің базарында.

Жалықпайсың жаңадан жол іздесең,
Бұл дарының аманат шайырлардан.
Бәйтеректей көктемгі гүлдей берсең -
Табыларсың жырыңмен ғасырлардан.
Ержан Қабышұлы