Бұл бетте «Жоқтау» атты Абен жазған жоқтау өлең берілген.
Таусылмайтын қызығы, Дейді аңыздың үзігі... Басқарыпты ғаламды, Сүлейменнің жүзігі.
Гүлдәуреннің бақшасында гүл атып, Бір-біріңді шын беріле ұнатып, Қозы менен Баян болып сүйдіңдер, Қол ұстасып бір өтуге түйдіңдер.
«Абыл –зергер, Қашаған – ұста, Абылекеме кім жетсін...» Қашаған Күржіманұлы Запыранын өмірдің,
Деп жүріп: Алау маздаттым, Сырларын жүрек қозғаппын. Өзімді-өзім япыр-ау,
Баяу жүзген аспандағы, Аспандағы ай мына, Ортақ болған о, адамзат шаттығыңа, қайғыңа. Қалың бұлтты ысырғандай, күлім көзі жарық етіп,
Жанарыңда достық отын маздайтын, Жүректегі ұғушы едік назды айқын. Үйлендің де бір сұлуға, сен мүлде, Болдың хатта жазбайтын.
Хабарлама
INFO
- Азамат Төре
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі