Өлең, жыр, ақындар

Желпінткен туған жердің белендерін

  • admin
  • 29.12.2023
  • 0
  • 0
  • 449
Желпінткен туған жердің белендерін,
Тербеткен айдын көлдің тереңдерін.
Мендегі ыстық құшақ сағынышпен
Аймалап өлеңдерім көрер ме едің,
Алауын жүрегімнің, ақ жалынын,
Айта алмай келесің-ау, өлеңдерім.
Алтындай Қызылжардың топырағы,
Алыптай сап түзеген шоқылары.
Мен туған қыстақ орны бабалардың –
Мен үшін құм жамылған Отырары.
Өлеңім, сен осыны жыр етпесең,
Толғанып Жарылқасын отырады.
Шалғыны, шабындығы, шалқар көлі,
Қаз, үйрек, ақ қояны, арқар, белі.
Жырақта жүрсем дағы жұма сайын,
Көлбеңдей көкжиектен тартар мені.
Жетпеген менің тілім бұл суретті,
Өлеңім жеткізіп бір айтар ма еді!
Үш төбе, Жеті төбе, Қызыл кесек,
Қызылжар, Қызыларық – алтын бесік.
Жыңғылды ой, Көкдала мен Тектұрмаста
Төрт түлік асыр салған еркін өсіп.
Осындай жер жәннатын жыр етпеген,
Ақынның тастар едім тілін кесіп.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өз бағымды берер ем

  • 0
  • 0

Адамға тән жақсылықтың барлығын,
Беріп маған, берсе әлемнің жарлығын.
Ең алдымен мұңын мұңдап, мұқтажын
Өтер едім кемтар менен жарлының.

Толық

Ақбоз үй, айлы түн

  • 0
  • 0

Ақбоз үй, айлы түн, сылқылы бұлақтың,
Көк шалған көк теңіз сыбдыры құрақтың.
Тұп-тұнық айдындай аспан мен айнала,
Көгенде күйісі қозы мен лақтың.

Толық

Күліп тұрған дүние жылап қалып

  • 0
  • 0

Күліп тұрған дүние жылап қалып,
Асқақтаған арманым құлап қалып.
Көріне алмай көзіне көптің енді,
Отырдым мен жылыстап жырақ барып.

Толық

Қарап көріңіз