Өлең, жыр, ақындар

Қонған бақты білмедің

  • admin
  • 03.01.2024
  • 0
  • 0
  • 469
Қонған бақты білмедің,
Білдің бастан ұшқанын.
Достарыңды күндедің,
Дос көрінді дұшпаның.
Әруақ тұтар төрлерде,
Аяқ жимай көсіліп.
Аза тұтар жерлерде,
Азбан боп ең есіріп.
Ас атқанға тас атып,
Теуіп кетіп табағын.
Қой дегенге қысасып,
Қасқыр болып қарадың.
Еппен шыққан биіктен,
Енді, міне домалап.
Өзің тапқан күйіктен,
Күйрегенің обал-ақ.
«Бекер екен ісіну,
Болдым, – дейсің, – жазалы».
Бірақ кештеу түсіну –
Азаптың ең азабы!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өрмелеп келем

  • 0
  • 0

Өрмелеп келем өмірдің асқар шыңына,
Биігім шыққан – аласа қырдан секілді.
Тым биік санап, біреулер мұны да,
Айналып басы, тұра алмай төмен секірді.

Толық

Күй

  • 0
  • 0

Жер мен көктің қосылып,
Күңіренген үніңдей.
Күй шығарсам деп едім,
Қорқыт баба күйіндей.

Толық

Қарттық осы

  • 0
  • 0

Өмір сырын қандай жан ұға алады?,
Ұға алмастан барлығын құп алады.
Жарқылдатып жасындай бірте-бірте,
Сөндіред те қатардан шығарады.

Толық

Қарап көріңіз